[fic attack on titan]Top Secret(LOVE?)[Levi X Eren] Files 02#

[fic attack on titan]Top Secret(LOVE?)[Levi X Eren] Files 02#

Top secret(Love?)

Attack on titan

Levi X Eren(all eren??)

PG-15(ตามตอน)

คำเตือน!!!ฟิคนี้มีเนื้อหาความรุนแรง เพศ และการใช้ภาษา และมันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับชายรักชาย!!!! เพราะชาน้านนน ใครไม่ชอบกรุณาหลีลี้หนีให้ไกลค่ะ!!เค้าเตือนแล้วนะ!!!

มีการแก้ไขเล็กๆน้อยๆ รู้สึกว่าหลังจากไซด์สตอรี่ทางเลือที่ไม่มีวันเสียใจภายหลัง เอลวินรีไวจะมาแรง555+แต่นั่นไม่สามารถบั่นทอนความมุ่งมั่นใน รีเอ ของข้าน้อยได้หรอกนะ(มือสั่น//ไม่ใช่และ) รายละเอียดเรื่องนี้...เอิ่ม....ดูท่าจะเรื่องยาว แค่พล็อตภารกิจแรกก็ยาวเฟื้อย(แค่ภารกิจแรก!!!)

ในเรื่องก็....

อายุมาตรฐานตามมังงะและอนิเมนั่นแลรีไว30เอเลน15ไม่รู้จะเรียกเอเลยสายCได้มั้ยเพราะนางสลับเพศได้ไม่ถาวรแต่หลักๆคงเป็นชาย(มั้งนะ?//ตามเรื่องๆ)ตอนแรกๆก็เจอะร่างหญิงไปยั่วก่อนละกัน(แอบสปอยล์??)พยายามไม่ให้หลุดคาแรคเตอร์สุดๆแต่เฮย์โจวเห็นทีคงยาก(แต่ก็ไม่ค่อยต่างจากเดิมนักหรอก)

......................................................

'เอเลน!!' เสียงของประตูไม้กำลังถูกทุบทำลายเคล้ากับเสียงปืนและความวุ่นวาย...ชายวัยกลางคนในชุดกาว์นเปื้อนโลหิตถือหลอดฉีดยาไว้ในมือ ดวงหน้ากร้านมีอายุนองไปด้วยน้ำตา แววตานั้นราวกับสัตว์ที่ถูกต้อนให้จนมุม...เขาเดินตรงฝ่าฝุ่นควันมายังเด็กชายตัวน้อยคล้ายกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้

'พ่อ!!!' เด็กชายตกใจเมื่อท่ามกลางความสับสน...บิดาของเขากลับกระชากแขนให้เดินลึกเข้าไปในบ้าน....ในชั้นใต้ดิน

"พ่อ!!!จะทำอะไรน่ะ!!!แล้วแม่ล่ะครับ!!!"

ผู้เป็นพ่อไม่เอ่ยตอบกลับเหวี่ยงแขนลูกชายวัย10ขวบให้ล้มลงกองกับพื้นเย็น ขับเสียงสะอื้นไห้เคล้าคลอ...ยิ่งเมื่อชายวัยกลางคนยกเข็มฉีดยาในมือเข้ามาใกล้ ใกล้เสียจนปลายเข็มแหลมนั้นแนบกับลำคอ....เด็กชายพยายามดิ้นหนีจนถูกมือจับบังคับให้หันมา มองใบหน้าของพ่อที่ช่างทรมาณ ฟันกรามขบกันแน่น ดวงตาเบิกโพลงเจิ่งนองด้วยน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง ใบหน้าซีดเซียว.....เขากำลัง.....กลัว??

ดอกเตอร์คริชามองดวงหน้าอ่อนเยาว์นั่น มองเข็มฉีดยาในมืออย่างสับสน

"พ่อ....ครับ...."

ปึง!!!โครม!!!!!! เสียงข้าวของพังระเนระนาดดังแว่วทำให้คริชา เยเกอร์สะดุ้งตกใจ ความสับสนในใจถูกปัดหายเมื่อเวลามีไม่พอ

'อึก....ฟังพ่อนะเอเลน...." เขาสูดหายใจเข้าลึก...

".....ยานี่อาจทำให้ลูกต้องทรมาณ ตอนนี้ทุกอย่างมันผิดพลาด....ทุกอย่างเป็นความผิดของพ่อ...แต่ลูก!!ลูกแก้ไขมันได้!!!ลูกต้องทำให้ทุกอย่างมันถูกต้อง!ลูกต้องใช้มัน!!ลูกต้องใช้มัน!!!ได้ยินมั้ยเอเลน!!!'

'พ่อ!!'

'พ่อขอโทษ...พ่อขอโทษ...เอเลน'

‘ไม่นะ พ่อฮะ พ่อ!!!!’

ฉึก...

ดวงตาสีมรกตจ้องมองตัวเองในกระจกเงาที่ส่องสะท้อนร่างกายของบุรุษ...ที่งดงามเกินเพราะผลกระทบของสิ่ง"พิเศษ"ที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย...นาฬิกาข้อมือถูกวางไว้ข้างอ่างล้างมือ แขนทั้งสองข้างยันไว้บนขอบอ่างมองดูเข็มวินาทีเคลื่อนไปเรื่อยๆคล้ายกับได้ยินเสียงลมหายใจของตนเอง...

ตี้ดๆ!

"อึ้ก!!!"จู่ๆร่างทั้งร่างก็ทรุดฮวบลงกับพื้น พร้อมๆกับเสียงนาฬิกาเตือนเวลาที่แน่นอน กายสีขาวของเด็กหนุ่มบิดเกร็งอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อความเจ็บปวดที่ไร้ที่มาแผ่กระจายไปทั่วทั้งร่าง เหมือนรากไม้ที่ชอนไชเข้าไปในทุกส่วนของร่างกายเสียงกระดูกในร่างกายลั่นกร็อบอย่างน่ากลัวราวกับว่ามันจะทิ่มแทงออกมา กล้ามเนื้อยืดหดเสียจนรวดร้าว เส้นประสาททุกเส้นส่งกระแสเร่งเร้าขับให้ร่างบิดเร้าส่งเสียงร้องคำรามรอดไรฟัน....ดวงตาสีมรกตเอ่อล้นไปด้วยน้ำตาก่อนที่มันจะไหลลงไปกับพื้น

ร้อน....

สุดแสนจะทรมาณ....เฉกเช่นที่พ่อบอก...แต่ก็ต้องกัดฟันทน

"ฮึก!....อื้อ...." กระแสความเจ็บปวดเริ่มยังคงไหลมาอย่างต่อเนื่อง พอๆกับน้ำตา ร่างสูงโปร่งใช้สองแขนโอบกอดตัวเองเอาไว้ เพื่อรอเวลา....ร่างกายที่มีอุณหภูมิสูงผิดมนุษย์ส่งไอร้อนออกมาทั่วร่างและค่อยๆจางลงก่อนที่ความเจ็บปวดนั้นจะค่อยๆซาลงที่ละน้อย...จนเสียงหอบหายใจหนักหน่วงเริ่มลดลงปรับสภาพให้เป็นปกติ ดวงตาสีมรกตหรี่ปรือ ทำได้แค่นอนรอซักพักถึงจะเริ่มลุกไหว...มือเรียวเล็กเอื้อมจับขอบอ่างล้างหน้าแล้วพยุงกายขึ้นยืนเต็มความสูง เกิดอาการเซเล็กน้อย...

กระจกที่ขึ้นฝ้าบดบังเสียจนมองไม่เห็นเพราะไอร้อนเมื่อครู่ ถูกมือบางปัดผ่านให้กลับมาแจ่มชัด....ร่างที่เป็นบุรุษเพศเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน.....ในตอนนี้.........กลับกลายเป็นเด็กสาวรูปงามที่มีรูปหน้าเค้าโครงเดิม ไม่ว่าจะเป็นปากเชิดหยิ่ง จมูกรั้นๆ ดวงตาสีมรกตที่ขนตายาวขึ้นและหนาขึ้น ผมสีน้ำตาลยาวถึงกลางหลัง บางส่วนคลออกอิ่มนวลเฉกเช่นสาวงามที่มีสัดส่วนน่าหลงใหล เอวบาง สะโพกผาย....ทุกส่วนล้วนเป็นสตรี...

เอเลน เยเกอร์กลายเป็นผู้หญิงไปแล้ว....นั่นคือผลของการทดลองที่คริชา เยเกอร์เลือกที่จะใช้กับลูกชายเพียงคนเดียวของตัวเอง  ถึงแม้ว่าผลมันจะไม่ใช่ตามเป้าหมายก็ตาม...เพราะเป้าหมายหลักของการทดลองคือการสร้างสายลับที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษขึ้นมาและเป้าหมายรองคือทำให้สายลับคนนั้นไร้ตัวตน ไม่ใช่หายไปแต่เป็นการทำให้เหมือนไร้ตัวตนจริงๆการเปลี่ยนแปลงเพศอย่างสิ้นเชิงจึงเป็นทางเลือกที่ถูกนำมาใช้แต่เพราะการทดลองไม่ได้สมบูรณ์แบบ 100% การเปลี่ยนแปลงจึงอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ไม่ค่อยมีความแน่นอน...แต่อย่างน้อยๆก็อยู่ในเวลาเดิมของทุกๆวัน หรือไม่ก็เพราะปัจจัยอีกอย่าง...

ย้อนไปก่อนหน้าซักพักถึงเรื่องข้อมูลที่เอเลนได้รับมา แว่นตานั่นใช้สำหรับอ่านเอกสารลับโดยเฉพาะ และต้องรีบอ่านรีบจำเพราะข้อมูลจะระเหยหายไปทั้งหมดจนกลายเป็นเอกสารธรรมดาๆภายใน10นาทีต่อหน้าที่โดนอากาศเต็มๆ

"ปีกแห่งเสรีภาพ"เป็นสัญลักษณ์ของกลุ่มชนนอกรีต และเป็นเป้าหมายสูงสุดเพียงหนึ่งเดียวที่ทำให้เอเลนยอมมาเป็นสายลับ...ใช่....ภาพสุดท้ายในความทรงจำอันพร่ามัวของเอเลน...เมื่อพ่อล้มลง แผ่นหลังที่โชกเลือดนั่น....คือรูปปีกสองสีไขว้ซ้อนกันบนเสื้อสีดำสนิท และดวงตาที่เหลียวหลังกลับมา สีเทาหม่นที่ให้ความรู้สึกเย็นยะเยือก....เธอจำความรู้สึกนี้ได้ที่สุด...มันราวกับเป็นดวงตาของปีศาจ....

ปีกแห่งเสรีภาพนั้นแข็งแกร่งแบบเงียบงัน ไม่เพียงแค่เล็ดรอสายตาทางการมาได้ตลอด แต่เมื่อเข้าปะทะ ไม่เคยมีหน่วยงานใดเอาชนะพวกมันได้เลย

การวางแผนที่แยบยล มั่นคง เด็ดขาด แสดงถึงศักยภาพของผู้นำกลุ่ม เหมือนกันกับคลื่นใต้ทะเล....เชี่ยวกรากดูดกลืนทุกชีวิตสิ้น....ทว่านิ่งสงบไร่วี่แวว... ไร้ร่องรอย ทำเหมือนทางการเป็นของเล่นเด็กอนุบาล แค่คิดถึงภาพในวันนั้น...เด็กสาวก็เผลอกัดฟันแน่นโดยไม่รู้ตัว....

ร่างโปร่งจัดการเปลี่ยนเครื่องแต่งกายที่แม่บ้านนำมาส่งให้ก่อนหน้า  ขาเพรียวก้าวออกจากห้องน้ำมายืนหน้ากระจกบานใหญ่ที่เป็นตู้เสื้อผ้าไปในตัว

ก็อกๆๆ

"เข้ามา" มือบางที่กำลังมุ่นผมเป็นก้อนกลมบนศีรษะชะงักไปนิดเมื่อนึกถึงรายชื่อเพื่อนร่วมงานที่ต้องไปด้วยกัน ทุกครั้งงานมักจะไม่ออกมาแบบนี้ ตอนแรกเธออยากรู้นักว่าใครเป็นคนเลือกคู่หูให้เธอ แต่พออ่านภารกิจที่ต้องทำก็ทำให้เธอถึงบางอ้อ

'มาตอนนี้ก็ดี' เด็กสาวยิ้มแสยะเมื่อคิดเรื่องอะไรสนุกๆออก

"โย่ว!เอเลน" ร่างสูงกว่าเล็กน้อยถือวิสาสะเปิดเข้ามาอย่างเคยชิน และสะดุดกึกเมื่อเห็นภาพตรงหน้า

"แจน...พอดีเลย นายช่วยรูดซิปนี่ให้ที" แผ่นหลังขาวเนียนไร้ตำหนิเผยให้เห็นเสียจนอีกฝ่ายเริ่มหน้าร้อนฉ่า เด็กสาวที่หันหลังให้ลอบมองอีกฝ่ายผ่านเงาสะท้อนบนกระจก และลอบยิ้มอย่างมีชัยเธอลืมบอกไปว่าคู่หูคราวนี้เป็นถึงไม้เบื่อไม้เมาที่ต้องหาเรื่องทะเลาะชกต่อยกันทุกทีไป โดยเฉพาะเมื่อเธออยู่ในร่างของผู้ชาย ความไม่ยอมแพ้ซึ่งกันและกันมันทำให้ต้องหาเรื่องทำให้อีกฝ่ายเสียหน้าให้สะใจเล่น ถึงแม้ผลในร่างผู้ชายมันจะพอเสมอกัน แต่ในร่างผู้หญิงดูท่าอีกฝ่ายจะแพ้ทางเสียเหลือเกิน ยิ่งเมื่อเห็นภาพสะท้อนเป็นอีกฝ่ายที่เก้ๆกังๆ แถมยังกัดปาก ตบหน้าตัวเองรัวๆ มือสั่นนิดๆค่อยรูดซิปแต่กว่าจะรูดซิปจากบั้นเอวไปจนสุดกลางหลัง...ก็เล่นปล่อยท่าทางพิลึกๆมาเสียจนน่าขนลุก...เอเลนยิ้มแสยะ หันกลับมาแล้วแสร้งทำท่าทีเขินอาย

"แกนี่มันโรคจิตว่ะ...แจน" น้ำเสียงหวานใสพูดอย่างดูแคลนตรงข้ามกับการส่งยิ้มหวานให้อีกฝ่ายผ่านกระจก เด็กหนุ่มที่เพิ่งรู้ตัวว่าถูกแอบมองหน้าแดงจัด ทั้งอายทั้งโกรธ ความโรมานซ์ที่เหมือนฉากในละครซักเรื่องเมื่อครู่หายพรึ่บไปแทบจะทันที ความเป็นคู่แค้นตั้งแต่ชาติปางก่อนแผลงฤทธิ์อย่างรวดเร็ว เมื่อร่างสูงเลือกใช้วิธีกลบเกลื่อนความอับอายเป็นการขึ้นเสียงตะคอก

"กะ...ก็มันเพราะใครกันล่ะวะไอ้คนสองเพศ!!!! อย่าคิดว่าเป็นผู้หญิงแล้วชั้นจะว่าไม่ได้นะโว้ย!!!!"

แน่ล่ะ...คำว่า “คนสองเพศ” ของแจนมันช่างจี้ใจดำ...

"ชั้นไม่ได้อยากเป็นอย่างนี้ซะหน่อย!!!แกก็อย่ามาทำท่าทางโรคจิตแล้วพาลคนอื่นซี้ซั้วซิวะ!!!!" เด็กสาวกระชากเสียงโดยไม่คำนึงถึงเพศของตัวเอง แจนสะอึก เพราะเขาทำท่าทางพิลึกๆออกไปจริงๆนี่นา...หนุ่มหน้าหล่ออึกอักๆในลำคอเพราะเถียงไม่ได้ ยิ่งโดนอีกฝ่ายไล่ต้อนด้วยการช้อนมองจ้องแล้วยิ้มน้อยๆ....มันช่าง.....ปุ้ง!หน้าหล่อๆพลันขึ้นสีจัดอย่างช่วยไม่ได้

"ก็แกมัน!!! แกมัน!!! หนอย!ไอ้เจ้าบ้า!!!!!!"

ปึง!!....

แจน กิลชูไตน์วิ่งออกไปจากห้องแต่งตัว เหลือเพียงของเด็กสาวร่างสูงเพรียวในชุดงานราตรีสีรัตติกาลสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย สายรัดต้นขาลูกไม้สีดำรับกับรองเท้ากำมะหยี่สีดำ ถุงมือสั้นสีเดียวกับชุด เติมแต่งให้ดูเป็นผู้ใหญ่ด้วยขนมิงค์สีขาวสะอาดที่ใช้คล้องรอบกาย และปิดท้าย...ด้วยหน้ากากสีนิลประดับเพชรส่องประกาย...ริมฝีปากอิ่มยิ้มพริ้มพราย เช็คความเรียบร้อย ภารกิจครั้งนี้ดูท่าจะหินพอตัวในเมื่อเจออีหรอบนี้ทีไร เป็นได้เรื่องทุกที...เธอถอนหายใจแล้วกำหมัดแน่นมือทั้งสองสั่นระริก ไม่ใช่เพราะความกลัว...แต่เป็นความตื่นเต้น....ตื่นเต้นที่จะได้เผชิญหน้ากับศัตรูที่แท้จริง!!

เมื่อเธอพร้อม....ก็ถึงเวลาเปิดม่าน...

"ไปกันได้แล้ว แจน..." เอเลนกดเสียงต่ำจริงจัง  พอดีกับที่มือของอีกฝ่ายที่เข้ามายืนข้างๆตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ แจนดูสงบไร้อารมณ์รบกวน ดวงหน้าหล่อเหลาถูกปิดครึ่งบนด้วยหน้ากากคล้ายคลึงกับเธอ เพราะต่างฝ่ายต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าตัวเองเป็นใคร และกำลังทำอะไร....

มือบางวางลงบนฝ่ามือใหญ่ แล้วเริ่มภารกิจในค่ำคืนนี้ในทันที

........................

เริ่มมาก็แจนเอ.....-*-มีใครเคืองมั้ย??ก็เราออลเอเลนอ๊ะ!!!! OTL||||

ปล.อ้อ!!มีภาพประกอบ แต่!!ขี้เกียจลงแฮะ เอเลนในชุดออกปฏิบัติการ อยากรู้ฝีมือวาดรูปไรต์เป็นไง?ก็รอดูกันไปเนอะๆ -*-