Top secret(Love?)
Attack on titan fic.
Levi X Eren(all eren??)
PG-15(เปลี่ยนไปตามเนื้อเรื่องเจ้าค่ะ)
อันเนื่องจากห่างหายจากการแต่งนิยายและฟิคไปเนิ่นนนนนนานนนนนและฟิคนี้ก็แต่งในโทรศัพท์มือถือ(คลุมโปงแต่งตอนดึกๆ)อาจจะมีเบลอๆบ้างผิดพลาดบ้าง ทางผู้จัดทำก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย//ผิด ก็ถ้าเขียนอะไรผิดจะติเตียนอะไรก็ไม่ว่านะคะ จะขอบคุณด้วยซ้ำ ^^ จะขอไม่สปอยล์เด็ดขาด อาจมีภาพประกอบถ้าบรรยากาศเป็นใจและมีกะใจ? เหอๆๆ เรารู้ว่าคนไม่ชอบอ่านคำบ่นของไรต์นักหรอก เพราะงั้น....อ่านเลยละกัน
.......................................................................................................
'วันนี้อากาศแจ่มใส แดดจ้า เมฆน้อย ลมสงบ อากาศดีๆแบบนี้น่าจะออกไปเดินเล่นนอกบ้านนะคะ~!'
ครืน~~~~~ เปรี้ยง!!!!
ปิ๊บ!
"...กรมอุตุนี่เคยเชื่อถือได้ด้วยเรอะ?..."
ซ่าาาา....
เสียงฝนที่เทกระหน่ำลงมาช่วยสนับสนุนคำกล่าวของผู้พูดได้เป็นอย่างดี มือเรียวกดรีโมทปิดจอโทรทัศน์ติดพนังตัวหรูประจำห้องรับแขกกว้างก่อนจะยกขึ้นป้องปากหาวอย่างเซ็งในอารมณ์ พลางทอดกายไปบนโซฟาตัวยาว ดวงตาใต้เปลือกตาที่พยายามข่มให้หลับกลอกไปมาอย่างรำคาญใจเล็กๆกับเสียงของสายฝน ที่เริ่มกระหน่ำ...ดวงตาปรือขึ้นเล็กน้อยจ้องมองวิวทิวทัศพร่าเบลอของเมืองใหญ่ผ่านกระจกใสของคอนโดหรูอย่างหงุดหงิด แขนเรียวชูขึ้นแล้วดีดนิ้ว
เป๊าะ!
"ปิดหน้าต่าง" เมื่อคำสั่งเสียงถูกส่งออกไปภายในห้องก็มืดลงทันทีเมื่อบานหน้าต่างที่มีลักษณะเป็นซี่ถี่ๆหลายๆซี่รับกับกระจกใสหันปิดทั้งแสงและเสียง ขณะเดียวกันไฟสีส้มในห้องก็ถูกเปิดขึ้นทันที...
ดวงหน้าของเด็กหนุ่มเริ่มเคลิ้มไปกับบรรยากาศที่เริ่มเบาสบาย กายสีขาวคล้ายไม่ค่อยต้องแดด...
ร่างที่ดูสูงโปร่งแต่กลับให้ความรู้สึกผอมบาง เส้นผมสีน้ำตาลเข้มนุ่มสลวยดูลื่นมือน่าสัมผัส ดวงหน้าอ่อนเยาว์รับกับดวงตาสีมรกตสดใสเปล่งประกายพลังชีวิต...เอเลน เยเกอร์ นอนบิดซ้ายบิดขวาอยู่บนโซฟาในชุดลำลองสบายๆพอเริ่มๆจะเคลิ้มได้ที่ก็มีบางอย่างเข้ามาแทรกกลางคัน...
กริ้ง!
เสียงสั้นๆจากโทรศัพท์มือถือที่ตกอยู่ข้างตัว ขับให้เจ้าของโทรศัพท์ส่งเสียงครางงึมงำ มือที่ห้อยลงมาข้างโซฟาควานหาต้นเสียงกวาดไปสะดุดเข้ากับหน้าจอเรียบบาง มือเรียวจึงฉวยเอาไว้ก่อนจะยันกายขึ้นมานั่งดูดีๆ เด็กหนุ่มเอามือเกาหัวแกรกๆ...
"งานเข้าอีกแล้วหรอ??...." ตาปรือๆเริ่มกระจ่างขึ้นหน่อยๆแต่ก็ยังอดถอนหายใจเบาๆไม่ได้กับเวลาพักผ่อน....ที่ดูท่าจะหดหายไปอีกวัน....นิ้วเรียวกดหน้าจอยกขึ้นแนบหูและเริ่มกรอกเสียงเข้าไป
"A-O-T-3-0-6-5-1 เอเลน เยเกอร์..."
ตื้ด เสียงสัญญาณยืนยันเหมือนทุกครั้งก่อนที่จะตามมาด้วยเสียงเดิมๆ
'รหัสยืนยัน รหัสเสียงไม่ผิดพลาด น้ำเสียงปกติ ต่อสายตรงถึงผู้บัญชาการ' เสียงโมโนโทนของระบบรักษาความปลอดภัยดังขึ้นตอบรับ ก่อนที่ปลายสายจะถูกโอนให้คนอีกคน...
'คราวนี้ถึงตาเธอแล้วล่ะนะ....เอเลน เริ่มงานคืนนี้ รายละเอียดชั้นจะส่งไปให้ทางแฟกซ์ รู้ใช่มั้ยว่าต้องอ่านยังไง??'
เสียงของชายชราที่คุ้นเคย เพราะเป็นทั้งหัวหน้าใหญ่และคนที่เด็กหนุ่มเคารพนับถือมากที่สุด
"ครับ..."
'...งั้นก็ดี นี่เป็นงานระดับสาม เธอคงเข้าใจว่าเราพลาดไม่ได้ และคนที่ทำได้มีแต่เธอเท่านั้น...'
เด็กหนุ่มนิ่งไป...
"ครับ...ผ.บ.พิคซิส..."
'....'
เสียงปลายสายเงียบไปคล้ายหนักใจอะไรบางอย่างแต่ก็ตัดสินใจไม่พูดออกไป...
'...งั้น...โชคดีละกัน เอเลน...'
"ครับ"
'..........'
...เสียงปลายสายเงียบไปแล้ว....แต่เด็กหนุ่มยังคงนั่งนิ่งบนโซฟากับงานที่ได้รับมอมหมาย....งานทุกงานล้วนเป็นความลับ เพราะเขานั้นเป็น"สายลับ" สายลับที่ว่าไม่ใช่สายลับจับบ้านเล็ก หรือสายตำรวจธรรมดาๆทั่วไป...มันเสี่ยงมากกว่านั้น โดยเฉพาะเมื่อพวกที่เป็นเป้าหมายมักไม่ใช่พวกระดับธรรมดา...ทั้งนอกกฏหมายอย่างสิ้นเชิง เลวอย่างสิ้นซาก ต่ำทรามอย่างสิ้นคนต้านทาน...ถ้าหน่วยงานไหนกล้าแหยมมีได้ตายกันยกครอบครัว ซึ่งนั่นไม่ใช่ปัญหาของเอเลน เยเกอร์เลยแม้แต่น้อยในเมื่อเด็กหนุ่มไม่มีครอบครัวมาตั้งนานแสนนาน...ตั้งแต่พวกชั่วช้านั่นฆ่าล้างบางตระกูลเยเกอร์ด้วยที่เป็นตระกูลนักวิทยาศาสตร์ที่ทำงานคิดค้นให้กับทางการมาหลายสมัย ขัดผลประโยชน์เจ้าพวกนั้นได้ไม่น้อย...นั่นจึงเป็นเหตุผลหลักของเด็กหนุ่มที่รอดชีวิตมาแบบฉิวเฉียด...ให้เดินทางสายนี้ด้วยความแค้นฝังใจ รวมกับความ"พิเศษ"บางอย่าง ที่ได้รับมาจากพ่อก่อนเกิดเหตุสยอง
ร่างโปร่งลุกขึ้นไปยังโต๊ะทำงาน นั่งลง และเปิดลิ้นชักข้างๆ ดึงเอากระดาษข้อมูลที่เพิ่งถูกส่งมาสดๆร้อนๆ ดูเผินๆก็แค่เอกสารจิปาถะ มือบางจึงล้วงเข้าไปข้างลิ้นชักนั้น สะกิดเบาๆและหยิบแว่นตากรอบเหลี่ยมบางขึ้นมาใส่แล้วเริ่มไล่อ่านอย่างไม่รอช้า
"นี่มัน!!" ดวงตาสีมรกตเบิกกว้างเมื่อเห็นเพียงสัญลักษณ์คุ้นตา ภาพของปีกสองสีสองข้างซ้อนทับกันนั้น.....
"ปีกแห่งเสรีภาพ"
..............................
ไรต์เขียนแนววิทย์ๆและเน้นแอคชั่น NC ไม่เกี่ยง เขียนได้แต่ไม่เน้น ใครชอบแนวบู๊ๆคงถูกใจ
ค่อนข้างอ้างอิงบ้างอะไรบ้าง บอกไว้ก่อนเป็นคำเตือน ไรต์ SM ค่ะ โดยเฉพาะตัวละครที่ชอบนี่ไม่มีปราณี(ในที่นี้คือเอเลน) โชคดีนะเอเลน ชั้นชอบนาย//ยิ้มๆ ^^
เนื้อเรื่องน่าสนใจแหะ แต่อยากรู้ว่าเอเลนในฟิคนี้อายุเท่าไหร่กันหนอถ้าเทียบกับรีไวล์ 3x แล้ว ฮ่าๆๆ
ReplyDeleteตัดสินใจเด็ดขาดว่า.....15 เจ้าค่ะ ไทม์ไลน์ยังเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา แบบว่ายังคงลังเล~
ReplyDeleteเดี๋ยวต้องตามแก้อันที่บอกว่า 20 เพราะคำนวนแล้วเกิดอาการไม่ลงตัว 15 แหละดีและ(เด็กไปมั้ยสำหรับสายลับ??) ส่วนพวกรีไวล์ เอลวิน บลาๆๆก็ 30 ละกัน(ไม่อยากเพิ่มให้เป็น 3X สงสาร แค่นี้ก็แก่เกินและ//โดนทรีนนนนน5555+)
น่าหนุกจัง พวกเราจะติดตามน่ะ
ReplyDeletePha - Far